Bekkenbodemproblematiek en incontinentie

Naar schatting zijn er in Nederland 800.000 mensen, ouder dan 5 jaar, die incontinent zijn voor urine. Totaal gezien komt het 3 maal zoveel voor bij vrouwen dan bij mannen. In de leeftijdscategorie van 15-65 jaar, komt het 5 maal zoveel voor bij vrouwen. Een belangrijke reden voor het verschil tussen man en vrouw ligt in de anatomie van de lagere urinewegen en bekkenbodem en het feit dat alleen een vrouw kinderen kan baren. Urine-incontinentie is het ongewild verliezen van urine of het onvermogen om de urine op te houden.

Er komen verschillende vormen van incontinentie voor: stress-incontinentie (ofwel inspanningsincontinentie), urge-incontinentie (aandrangincontinentie) en mengvormen hiervan. Wij leren u oefeningen om de functie van uw bekkenbodemspieren tijdens uw dagelijkse activiteiten te verbeteren. U krijgt bekkenbodemtraining, voorlichting en begeleiding. Bij veel mensen kan hierdoor het urineverlies verminderen of verdwijnen. In onze praktijk begeleiden wij u ook bij het aanleren van een normale plasfrequentie en een optimale toilethouding.

De behandeling is breed. Er wordt niet alleen veel geoefend, maar u krijgt ook voorlichting:

  • informatie over de werking van de blaas en bekkenbodemspieren
  • leren begrijpen hoe het komt dat u ongewild urine verliest
  • leren hoe u uw bekkenbodemspieren kunt aanspannen en ontspannen en hoe u dit kunt voelen
  • leren uw bekkenbodemspieren goed te gebruiken bij dagelijkse houdingen en bewegingen en tijdens activiteiten die u belangrijk vindt (zoals werk of sport)
  • leren hoe u kunt werken aan het verbeteren van houdingen en bewegingen waardoor uw bekkenbodemspieren beter kunnen functioneren
  • leren hoe u kunt voorkomen dat u te vaak naar het toilet gaat
  • leren hoe u het beste op het toilet kunt zitten om goed leeg te plassen - zonodig leren hoe u zich beter kunt ontspannen.

Bekkeninstabiliteit

In de literatuur bestaat tot op heden geen eenduidigheid over de definitie en de terminologie voor het probleem van bekkenpijn tijdens en na de zwangerschap. Er worden verschillende definities en termen in de literatuur gebruikt. In Nederland worden de volgende termen gebruikt om het probleem aan te duiden: bekkeninstabiliteit, pijn in de bekkenregio, bekkenpijn door zwangerschap, peripartaal bekkenpijnsyndroom, peripartum bekkenpijn. Het betreft pijn in het gebied van de SI-gewrichten en/of het schaambeen (met of zonder uitstraling), die afhankelijk is van houding, beweging en/of belasting en tijdens de zwangerschap of 3 weken na de bevalling is begonnen.

De precieze oorzaak van bekkenpijn is nog steeds niet duidelijk. Bekend is dat tijdens de zwangerschap de gewrichtsbanden onder invloed van hormonen verslappen. Mogelijk draagt dit bij aan het ontstaan van bekkenpijn, omdat het tot gevolg kan hebben dat het bekken minder stabiel wordt. Een stabiel bekken is nodig om krachten over te dragen van de benen naar het bovenlichaam en omgekeerd. Dit is nodig om te kunnen staan, lopen, zitten gaan en opstaan. Als het bekken minder stabiel is, worden de om het bekken liggende weefsels overbelast en ontstaat pijn.

In de behandeling streven wij, in onze praktijk voor oefentherapie Cesar, ernaar om samen met u de juiste stabiliteit in het lichaam te vinden. Daarvan is sprake als alle delen op de juiste manier met elkaar samenwerken. Het bekken vormt in het lichaam (en bij alle bewegingen) een centraal punt. Een stabiel bekken is nodig om goed te kunnen bewegen en dagelijkse bewegingen correct en met zo weinig mogelijk hulpmiddelen te kunnen uitvoeren.

De behandeling is gericht op:

  • bewustwording van uw bewegingsmogelijkheden
  • het bekken in dagelijkse houdingen en bewegingen leren stabiliseren
  • een balans vinden tussen rust en activiteiten
  • hulpmiddelen leren gebruiken (bv. Een bekkenband)
  • spieren die het bekken stabiel houden leren activeren en/of versterken
  • verschillende baringshoudingen leren kennen
  • het verstrekken van de nodige informatie en adviezen en het geven van de gewenste begeleiding

Klachten tijdens de zwangerschap

In de literatuur bestaat tot op heden geen eenduidigheid over de definitie en de terminologie voor het probleem van bekkenpijn tijdens en na de zwangerschap. Er worden verschillende definities en termen in de literatuur gebruikt. In Nederland worden de volgende termen gebruikt om het probleem aan te duiden: bekkeninstabiliteit, pijn in de bekkenregio, bekkenpijn door zwangerschap, peripartaal bekkenpijnsyndroom, peripartum bekkenpijn. Het betreft pijn in het gebied van de SI-gewrichten en/of het schaambeen (met of zonder uitstraling), die afhankelijk is van houding, beweging en/of belasting en tijdens de zwangerschap of 3 weken na de bevalling is begonnen.

De precieze oorzaak van bekkenpijn is nog steeds niet duidelijk. Bekend is dat tijdens de zwangerschap de gewrichtsbanden onder invloed van hormonen verslappen. Mogelijk draagt dit bij aan het ontstaan van bekkenpijn, omdat het tot gevolg kan hebben dat het bekken minder stabiel wordt. Een stabiel bekken is nodig om krachten over te dragen van de benen naar het bovenlichaam en omgekeerd. Dit is nodig om te kunnen staan, lopen, zitten gaan en opstaan. Als het bekken minder stabiel is, worden de om het bekken liggende weefsels overbelast en ontstaat pijn.

In de behandeling streven wij, in onze praktijk, ernaar om samen met u de juiste stabiliteit in het lichaam te vinden. Daarvan is sprake als alle delen op de juiste manier met elkaar samenwerken. Het bekken vormt in het lichaam (en bij alle bewegingen) een centraal punt. Een stabiel bekken is nodig om goed te kunnen bewegen en dagelijkse bewegingen correct en met zo weinig mogelijk hulpmiddelen te kunnen uitvoeren.

De behandeling is gericht op:

  • bewustwording van uw bewegingsmogelijkheden
  • het bekken in dagelijkse houdingen en bewegingen leren stabiliseren
  • een balans vinden tussen rust en activiteiten
  • hulpmiddelen leren gebruiken (bv. Een bekkenband)
  • spieren die het bekken stabiel houden leren activeren en/of versterken
  • verschillende baringshoudingen leren kennen
  • het verstrekken van de nodige informatie en adviezen en het geven van de gewenste begeleiding